روز آغوش باز
به روز رسانی: محبوبه موحددوست| در تاریخ: شهریور ۵, ۱۳۹۷بدون دیدگاه
برچسب‌ها: ,

تاریخچه ای از جنبش آغوش های رایگان(Free Hugs)
Free hugs (آغوش های رایگان) در ۳۰ June ۲۰۰۴ به این صورت آغاز به کار کرد که آقای “جان مان” در پاساژ پیت استریت شروع کرد به در آغوش گرفتن مردم…

در ماه های قبل از آن ، “مان” به خاطر یکسری مشکلات شخصی، احساس افسردگی و تنهایی می کرد ولی با این حال وقتی غریبه ای به طور تصادفی آدم را در آغوش بگیرد تفاوت زیادی ایجاد می شود.!. “مان” در این باره می گوید: « یک شب به یک مهمانی رفتم و خیلی تصادفی یک نفر آمد و من را بغل کرد. احساس کردم به عرش رسیده ام. بهترین چیزیست که تا حالا تجربه کرده ام.»

این ویدیو کلیپ را تماشا کنید؛
تمامی مطلب در این ویدیو کلیپ نهفته است.

آقای” مان” علامت نشانه یfree hugs ( آغوش های رایگان) را از همان ابتدا به همراه داشت. با این وجود، وقتی برای اولین بار در شهر محل تولدش ( که به آن جا برگشته بود تا تنها کسی را که می شناخت پیدا کند، چون خانواده و همه ی دوستانش ازآن جا رفته بودند) این کار را امتحان کرد، پانزده دقیقه طول کشید تا یک خانم سالمند آمد و در آغوشش گرفت.

سوء ظن های اولیه که نسبت به قصد “جان مان” از این کار وجود داشت کم کم رفع شد و به تدریج تعداد کسانی که می خواستند آغوشگرهای دیگر (زن و مرد) در آغوششان بگیرند زیاد شد و کمک کردند تا آن را رواج دهند. در اکتبر ۲۰۰۴ پلیس به آن ها گفت که باید از این کارشان دست بردارند ، به این خاطر که ” مان” بیمه ی مسئولیت پذیری قانونی به قیمت ۲۵ میلیون دلار را برای این کارش نداشت. “مان” و کمپینش برای این که مسئولین را راضی کنند که بدون بیمه اجازه ی فعالیت به کمپین داده شود، شروع به جمع آوری امضا کردند. ده هزار نفر این درخواست را امضا کردند. این مانع هم رفع شد و ” مان” اجازه پیدا کرد آغوش های رایگان بدهد !

“مان” با “شیمون مور”، سر کرده ی خوانندگان ” Sick Puppies” ، دوست بود.

کمی بعد از راه اندازی کمپین شان و بعد از یک مدت دو ماهه در اواخر سال ۲۰۰۴ “شیمون مور” قطعه ای فیلم از “مان” و طرفدارانش گرفت.

“مور” و گروه اش در ماه مارس ۲۰۰۵ به لس آنجلس رفتند. در آن موقع هیچ کاری با آن فیلم انجام نشد. در همین حال کمپین “مان” در سال های ۲۰۰۵ و ۲۰۰۶ اکثر ِ سه شنبه عصر ها در مرکز خرید پیت استریت در سیدنی مشغول به فعالیت بود.

اواسط سال ۲۰۰۶ مادر بزرگِ آقای “مان” فوت کرد و به عنوان تسلیت “شیمون مور” با فیلمی که سال ۲۰۰۴ ضبط کرده بود یک کلیپ موسیقی ساخت تا به “مان” هدیه بدهد و راجع به آن در یک مصاحبه گفت: “اون را توی یک سی دی به عنوان هدیه براش فرستادم و روش نوشتم: اینست آن چه تو هستی !” بعد از آن ویدئو در یوتیوب آپلود شد و تا کنون با ۶۵ میلیون دفعه دیده شدن، از نوامبر ۲۰۱۰ به بعد، یکی از پر بیننده ترین کلیپ های سایت است.

در۳۰ اکتبر ۲۰۰۶، از قضا، دکتر تولید کننده ی برنامه ی اپرا، ویدئوی آغوش های رایگان را در یوتیوپ دید و “مان” توسط ” اُپرا وینفری” دعوت شد تا به نمایش اُپرا برود. آن روز صبح، “جان مان” فعالیتش را بیرون از استادیو ی اُپرا آغاز کرد و به جمعیتی که منتظر بودند تا در ضبط این قسمت از اُپرا شرکت کنند آغوش های رایگان داد. در همان ماجرای صبح، دوربینچی های اپرا چند تصویر از صحنه ی در آغوش گرفته شدن “مان” توسط شرکت کنندگان را فیلم گرفتند.

بیست و سوم اکتبر سال ۲۰۰۷ ، “جان مان” آدرس محل سکونتش را در اینترنت وارد کرد و برای هرکسی که روی چت و ویدئو کنفرانس می آمد، به عنوان قسمتی از پروژه ی “درهای بازِ خانه” دعوتی همگانی اعلام کرد .

“مان” در ۳۶ روز از ۸۰ نفر پذیرایی کرد. ۲۵نوامبر ۲۰۰۷ صاحب خانه اش او را تهدید کرد که در صورت ادامه این کار باید خانه را تخلیه کند؛ در نتیجه، او به روش اینترنتی روی آورد.

بیست و پنجم دسامبر ۲۰۰۷ “جان مان” کتابی اینترنتی را به نام “راهنمای تصویری برای آغوش های رایگان” به صورت رایگان در اختیار عموم گذاشت. ۲۲ نوامبر ۲۰۰۸، “Sick Puppies” در یوتیوب به صورت زنده برنامه ی “همه اش همان ” را اجرا کردند و در همان حال “جان مان” به جمعیت، آغوش های رایگان می داد. ۱۳ فوریه ی ۲۰۰۹ روز آغوش های رایگان اعلام شد.

بیست و سوم آگوست ۲۰۰۹، “مان” در لینکی به وبلاگش، درصفحه ی فیس بوک اعلام کرد که او خود را ازکمپین آغوش های رایگان بازنشسته می کند و از افراد علاقه مند دعوت کرده است که سِمَتش را به عهده بگیرند. در همین حال تاکید می کند که هیچ حقی و حقوقی بر مفهوم آغوش رایگان ندارد و نه هیچ در آمدی. و هیچ چیز نمی تواند جلوی به عهده گرفتن این فعالیت توسط افراد را در هیچ زمان و در هیچ جای دنیا بگیرد. متقاضی های موفق مسئولیت حفظ سایت و اتاق بحث اینترنتی و هر حضور رسمی آغوش های رایگان “جان” را که آنلاین مانده است را به عهده خواهند گرفت…

هم اکنون «جنبش آغوش رایگان» گستره وسیعی دارد.

و افراد با آغوش باز و رایگان، می توانند امید ِ همدیگر را به زندگی بیشتر کنند.

و همچنین مردم به هم نزدیک‌تر می‌شوند و لحظات شادشان را با هم قسمت می‌کنند تا دنیا جای بهتری به نظر برسد..

و از لحاظ علمی نیز به آغوش گرفتن و به آغوش گرفته شدن احساس و انرژی مثبتی را به همراه دارد که حتی توان مبارزه با بیماری های همچون سرطان را نیز دارد.. در تحقیقی که در دانشگاه کارولینای شمالی انجام گرفت، محققان دریافتند که در آغوش گرفتن هورمون “اکسیتوسین” را افزایش داده و خطر ابتلا به بیماری های قلبی را کاهش می دهد.

پس بیاییم در همین لحظه هر جا هستیم همدیگر را در آغوش بگیریم تا احساس خوبی به دست آوریم، حس تنهایی مان را از بین ببریم، بر ترس غلبه کنیم، دریچه احساساتمان را باز کنیم، اعتماد به نفس را بالا ببریم، حس نوع دوستی مان را تقویت کنیم، روند پیر شدن را کندتر کرده و استرس و فشارهای عصبی را کاهش دهیم، با بی خوابی مبارزه کنیم، وجود فیزیکی خود را تایید کرده و دموکراتیک باشیم (زیرا هر کس حق در آغوش کشیده شدن دارد..)
روزهای شاد را شادتر کرده و فضاهای خالی زندگی را پر کنیم…

پیام ها و نظرات شما برای این مطلب:

باعث افتخار ماست تا اولین نفری باشید که پیام/ نظر می گذارید!

avatar
wpDiscuz