امشب دلم می‎خواد…
به روز رسانی: محبوبه موحددوست| در تاریخ: مهر ۲۴, ۱۳۹۷بدون دیدگاه
برچسب‌ها: ,

امشب دلم‎ می خواهد قربان صدقه‎تان بروم!
قربان صدقه ی اونایی که هنوز هستند، هنوز پابرجان، هنوز لبخند بر لب دارند و هنوز آرامش در وجودشان موج می زنه.
اونایی که وقتی بهشون میگی: سلام، چطوری؟ هنوز، در جواب میگن: سلاااام.. عااالی ام… و هنوز به جماعت غر زنندگان و فحش دهندگان به زمین و زمان، آن هم در آغاز کلام (!!) نپیوسته اند..

قربان صدقه ی اونایی برم که با وجود اینکه پر از قرض‎اند و حساب بانکی‎شان هر روز کمتر از روز قبل میشه، با اینکه هر روز دلهره‎شان افزون میشه و استرس‎هاشون از برآورده نشدن نیازهای حتی اولیه، بیشتر و بیشتر میشه، اما؛ اما هنوز هستند، هنوز وجود دارند، هنوز برق نگاه‎شون هویداست، هنوز زنده اند، آخ…هنوز زنده اند.. هنوز تسلیم مرگ در اردوگاههای آشویتس نشده اند، هنوز نفس می کشند..عمیق.
اونایی که تا بهشون میگی سلام، با صدای غّرا و پر از بودن، جواب میدن: سلااام.. تا بهشون میگی چطوری، میگن: عااالی ام.. و حالت رو خوب می کنن، فقط با دو کلمه، هوای اردوگاه آشویتس رو پر از حس و حال زندگی می کنند، و فقط با دو کلمه بهمون یادآوری می کنند که آره.. هنوز زندگی هست!
با دو کلمه.. سلااام.. عااالی ام.

– دم اونایی که هنوز می نویسند گرم، چه در تلگرام، چه اینستاگرام، چه در فضای وبلاگ، و.. هر جایی. جاش مهم نیست، دم همه اونایی که دغدغه‎هاشون رو می نویسند، نوع و موضوعش هم مهم نیست، در کل، دم همه اونایی که روزهاشون رو، آرزوهاشون رو، دانسته‎هاشون رو، برد و باخت‎هاشون رو، آموخته‎هاشون رو، خنده و گریه‎شون رو… دست به قلم میشن گرم.. حالا هرچی می خواد باشد، در هر جا که می خواد باشه..

– دم همه اونایی که هنوز شهوت خواندن در وجودشان فوران میکنه هم گرم.
همه اونایی که در هر نوع زندگی‎ای که دارند، در پس همه محدودیت ها و معذوریت‎های مادی و معنوی، هنوز در پی خواندن‎اند گرم، هر چه باشه، و در هر جا که باشه،
دم همه اونایی که هنوز میگن دلم می خواد فلان کتاب رو بخونم، یا دلشون غنج میره که فلان کتاب که الان خداتومن شده و توان خریدشان از آن صفر شده، منتظرن اون کتاب در کتابخانه‎های عمومی از امانت در بیاد و یا موجود بشه، تا سریع بپرن و بخونن..
آره؛ دم همه اونایی که هنوز شهوت خواندن و نوشتن در روح و جان‎شان جاریه، گررررم..

– راستی؛ یک خبر خوب؛
چند شب پیش که در حال وبلاگ گردی بودم، این پست رو در وبلاگ سامان عزیزی دیدم، و کلی ذوق کردم که کتاب تازه ی دکتر محمود سریع القلم با عنوان “اقتدارگرایی ایرانی در عهد پهلوی” رفت در لیست کتاب‎هایی که دلم می خواد بخونمش..
امیدوارم شما زودتر از من بخوانید و حظ ش رو ببرید.

– این نوشته رو به پاس همه نوشتن‎ها و خواندن‎هایمان با آرزوهای زیبای دکتر سریع القلم در یادداشت صفحه ی تقدیم کتاب تازه‎شان پایان می برم:

تقدیم به ایرانیانی که در سال ۱۴۲۲ زندگی خواهند کرد به طوری که:
۱- در انتخابات، مردم به احزاب رأی خواهند داد نه افراد؛
۲- صادرات پتروشیمی ایران، سهمی جزء پنج کشور اول جهان را خواهد داشت؛
۳- در جاده­ ها، هر ۲۵ کیلومتر، یک بخش استراحت وجود خواهد داشت؛
۴- شهروندان هر چند ماه، یک کتاب خواهند خواند؛
۵- شخصیت شهروندان با دانش آنها هم زمان رشد خواهد کرد؛
۶- نارسایی­ های محیط زیستی با آموزش و فن­آوری روز حل خواهند شد؛
۷- به واسطه حمل و نقل عمومی، نیاز شهروندان به خرید اتوموبیل کمتر خواهد شد؛
۸- یک سوم نمایندگان مجلس از بانوان خواهد بود؛
۹- حداقل بیست میلیون توریست از ایران بازدید خواهند کرد؛
۱۰- هیچ شهروندی در سواحل دریای خزر و خلیج فارس، آشغال پرت نخواهد کرد؛
۱۱- چندین تلویزیون خصوصی با تلویزیون دولتی رقابت خواهند کرد؛
۱۲- شهروندان ۵۶ کشور مسلمان می­توانند بدون ویزا به ایران سفر کنند؛
۱۳- اخلاق مدنی به طور چشمگیری در ایران رشد خواهد کرد؛
۱۴- ایرانیان صاحب قرارداد اجتماعی خواهند بود؛
۱۵- میانگین سن وزرای کشور، بین ۴۰ تا ۴۵ سال خواهد بود؛
۱۶- تعداد دانشگاه هایی که مدرک دکتری می­دهند به زیر بیست خواهد رسید؛
۱۷- نرخ مهاجرت به حداقل خواهد رسید؛
۱۸- نظام بانکی و مالی بین­ المللی شریک و رقیب نظام بانکی ایران خواهد بود؛
۱۹- روابط ایران با عموم همسایگان، عادی و مسالمت­ آمیز خواهد بود؛
۲۰- شهروندان در رعایت آداب گفت و گو، قبول کردن تفاوت­ های فکری و رعایت حریم فردی، در منطقه خاورمیانه زبانزد خواهند بود؛
۲۱- ایران، قطب صنعت IT/ICT در خاورمیانه خواهد بود؛
۲۲- متخصصان و بنگاه های ایرانی، نقش عمده ­ای در امور تجاری و اقتصادی کشورهای همسایه خواهند داشت؛
۲۳- شهروندان با گذرنامه خود حداقل به ۱۴۵ کشور بدون ویزا می­توانند سفر کنند؛
۲۴- صادرات نفت و گاز ایران متوقف خواهد شد؛
۲۵- تصویر بیرونی از ایران: علمی، فن­آوری، فرهنگی و مدنی خواهد شد؛
۲۶- مهندسین و متخصصان ایرانی به همراه تبعه ۳۵ کشور دیگر در تولید ایرباس مشارکت خواهند کرد؛
۲۷- رتبه اعتباری ایران در سرمایه­ گذاری به +A خواهد رسید؛
۲۸- و در نتیجه، هنر، معماری، ادبیات و فرهنگ ایران در دنیا مطرح خواهد بود؛
۲۹- درآمد سرانه به بالای بیست هزار دلار خواهد رسید؛
۳۰- و در نتیجه، اعتماد، صداقت، همکاری مدنی، نهاد خانواده و راست­گویی در کشور فراگیر خواهد شد.

پی نوشت:
این نوشته را به صورت کاملا محاوره ای و کلامی نگاشته ام، و در جای جای آن رعایت نگارش و دستور زبان فارسی معیار نکرده ام..! راستش را بخواهید، دلم میخواست این بار، هر آنچه در ذهن و دل بود، بی واسطه ی ناز و عشوه ی قلم عزیز -که قربانش شوم- باشد، تا دمی در حال و هوای محاوره و کلام، خوش باشیم…

پیام ها و نظرات شما برای این مطلب:

باعث افتخار ماست تا اولین نفری باشید که پیام/ نظر می گذارید!

avatar
wpDiscuz