امشب دلم می‎خواد…

امشب دلم می خواهد قربان صدقه‎ت بروم.. قربان صدقه ی تویی که در هر جایی خوبی، تویی که شاید یک عابر ناشناس در مسیر من هستی، یا یک فروشنده مغازه و یا راننده اتوبوسی، و یا هر کسی.. هر کسی که من تو را در طول روزهایم می بینم و بی آنکه تو را بشناسم، صرفا از در کنار تو گذشتن حالم خوب می شود..

بانک مساعدت…

بانک مساعدت دیگر چیست؟
شاید در نگاه اول این نام برایتان نا آشنا بیاد، ولی هر آدم زنده ای این بانک رو میشناسه.
با این نام در کتاب زهیر آشنا شدم. بانک مساعدت قدرتمندترین بانک دنیاست، که همه جا شعبه دارد…

دیگران… (شاتِ دوم)

پیش نوشت: گفتگو با دوست و یادآوری رابطه ها و افکار در مورد دیگران؛ بهانه ای شد تا تجربیات و دریافت هایم را در مورد رابطه ها و دوستی ها، نگاه دیگران و نگاه به گذشته بیان کنم. قبل از خواندن این پست، لطفا پست قبلی (شاتِ اول)، که گفتگوی من و دوست در یک دیدار می باشد را بخوانید؛ چرا که مقدمه ای گریز ناپذیر بر مطلب امروز می باشد…

دیگران… (شاتِ اول)

افطاری را، در معیت دوستی بودم؛ در طول گپ و افطار، گریزی به موضوعی با مضمون “دیگران تا چه حد در مورد ما فکر می کنند” داشتیم.
موضوعی که همه مان به نوعی در همه سطوح خرد و کلان با آن درگیریم و به عینه می بینیم. تقسیمات افراد به خودی و ناخودی، دشمن پنداری ها و خائن دیدن ها…

حال ما، تباهی و سیاهی برای آنها!

می خواهم کمی از دوستم بگویم؛ شخصی که از سن ۲۳ سالگی تا ۲۹ سالگی عذاب وحشتناکی را با یادآوری خاطرات کودکی اش می کشید. و این احساس سیاهی در این سن بر سر بر آورده بود و او را رنج می داد. روزگاری طولانی آن خاطرات را در درون خود محبوس نگه داشته بود و همیشه فکر می کرد مورد آزار عمل جنسی واقع شده بوده و حتی تا مرز خودکشی هم رفت…

چشمت را ببند..!

او زشت است یا زیبا..؟! (بخش دوم)
سلام عزیزانم؛
بعد از نوشته ی اخیرم در مورد زشت و زیبا؛ به صورت اتفاقی این متن رو از نرگس کلباسی عزیز خواندم. که به نظرم بجاست تا در ادامه ی نوشته ی “او زشت است یا زیبا..!؟” بیاورم.

او زشت است یا زیبا..؟!

در راه بازگشت به خانه، به او، به زیبایی و زشتی اندیشیدم، و به اینکه چه کسی زشت است و چه کس زیبا. و اینکه چرا موش صحرایی از نظر ما زشت است ولی خرگوش صحرایی زیبا! و اینکه کودکان را دیده اید که چقدر موش در نظرشان خوشگل است؟! و تا زمانی که به کثیفی سوسک پی نبرده اند، سوسک را نیز دوست دارند..

روز نوشته های محبوبه موحددوست

چارلز بایکوت و تلگرامِ این روزهای ما!

مردم ایرلند تصمیم گرفتند به جای مبارزه ی توامان با خشونت با زمین دارانی مثل آقای بایکوت، او را طرد کنند؛ هرگونه داد و ستد و معاشرت با او از سوی مردم ممنوع شد، به طوری که حتی پستچی نیز نامه ها و بسته های او را تحویل نمی داد و هیچ کارگری برایش کار نمی کرد؛ آقای بایکوت، در نهایت ناچار شد…

۹۵، ۹۶، ۹۷ و…

در دید و بازدیدها و پیام ها و گفتمان های نوروز، سعی کردم بیشتر شنونده باشم تا گوینده، سعی کردم بیشتر بشنوم، به گفتارها توجه کنم؛ البته نه از سر خوش و بش کردن؛ بلکه بشنوم و بعد از شنیدن، از غیظ و طمع و پچ و واپچ با دیگران خبری نباشد.!
در این دید و بازدیدهای حقیقی و مجازی، از خود پرسیدم: من جزء کدام دسته ام؟

جادوی نشکستن پیمان!

یکی از افتخاراتم اینه که ۵۰ کیلو وزن کم کردم! بحث زیبایی شناسی لاغر بودن نیست، بحث روزهایی که همش عرق می کردم، نفسم بالا نمیومد، لباس تنم نمی رفت و تنها لذت زندگیم خوردن بود… بی بندوباری در خوردن… نان خامه ای روی دو پرس چلوکباب.. شیرینی های خوشمزه.. من می خوردم، لذت می بردم ولی مشکلاتم روز به روز وخیم تر می شد…

تند نویسی های شبانه برای دوست

شبی از شب های زمستانی سال ۹۵، در گپ و گفتی که با دوستی داشتم، از مباحث و مواردی سخن به میان آورده شد که بهانه ای شد تا چکیده ای از گپ شبانه مان را به رشته تحریر در آورم. دوست مان آن شب، با وسواس و اضطراب و تردید، از اهداف، برنامه ها و… سخن می گفت و از نرسیدن ها سخن می گفت….