روز نوشته

جمله های روزانه..!

سال ۹۱ بود، آن روزها گستره پلتفرم های موبایلی مثل امروز نبود و پیام رسان موبایلمان تنها به اس ام اس محدود می شد. آن روزها هنوز تلگرام و واتس آپ و… متولد نشده بودند و از فورواردهای انبوه خبری نبود. به یاد می آورم روزهایی را که با استفاده از همان سیستم اس ام اس ابتدایی، به دوستانم جملات روزانه ارسال می کردم. هر روز؛ این جملات را برای کل لیست دفترچه موبایل ارسال می کردم. جملات روزانه در دنیای بدون فوروارد و هیاهو برای دوستان و آشناهایم ارسال می شد و توقعی هم برای لایک و سپاس نداشتم! تا آنجایی که به یاد می آورم، جملات تا شماره ی ۲۰۰ الی ۳۰۰ هم رسید.

شکل و شمایل جملات هم به اینگونه بود:
جمله شماره ۴۹: امروز اولین روز از بقیه ی روز شماست…
جمله شماره ۵۰: جای کار بیهوده و سخت، هوشمندانه کار کنید..
.
.
جمله ۱۷۸: دنیا از دایره ساخته شده است و ما فقط به خط فکر می کنیم..

ارسال جملات روزانه تا روزی ادامه داشت که موبایل داشتم! روزی بر حسب اتفاق موبایلم را از دست دادم و تا ۶ ماه حتی به تجدید خرید خط ارتباطی فکر نکردم. ۶ ماه را بدون موبایل و خط همراه گذراندم. و بعد از آن که به اصرار دوستان و آشنایان خط ارتباطی تهیه کردم، تا ۲ سال موبایل نداشتم و همه ارتباط ام از طریق تبلت بود. به همین خاطر جملات روزانه دیگر ارسال نشد!

و امروز تصمیم گرفته ام ارسال جملات روزانه را باز آغاز کنم. و البته این بار از طریق وبلاگ. همین وسط، توی کادر سبز رنگ! هر روز یک جمله ی روزانه قرار می گیرد و لیست جملات روزانه نیز در پستی جداگانه بایگانی می گردد. جملات را هم از شماره ۳۵، بازآغاز می کنم به نیت ۳۵ روزی که از آغاز سال ۹۷ می گذرد.

جمله های روزانه را دوست دارم. همین که لبخند را بر لبانم، امید را در دلم و اندیشه را بر ذهنم می آوردند برایم کافی است.
و خوش حال تر می شوم وقتی لبخند و امید و اندیشه بر ذهن و دل و لب های دوستانم هم می نشیند.

صفحه بایگانی جملات روزانه: در حال به روز رسانی..

۹۵، ۹۶، ۹۷ و…

در دید و بازدیدها و پیام ها و گفتمان های نوروز، سعی کردم بیشتر شنونده باشم تا گوینده؛ سعی کردم بیشتر بشنوم، به گفتارها توجه کنم؛ البته نه از سر خوش و بش کردن؛ بلکه بشنوم و بعد از شنیدن، از غیظ و طمع و پچ و واپچ با دیگران خبری نباشد.!

در بین صحبت ها، و حتی پیام ها، به جز آن عده ی کثیری که با کینه و نفرت سر در این دیوار و آن دیوار می کوبیدند و از بدبختی “ملت” می گفتند و اینکه دیگه کار تمومه!! آن یک عده ی قلیل که سرشان به زندگی شان گرم بود؛ از برنامه های ۹۷ می گفتند، که چه تصمیم هایی گرفته اند، و واقعن شنیدنش لذت بخش بود، حتی اگر از نظر همدیگه یک تصمیمی اشتباه و یا مسخره بود؛ ولی همین که می دیدم در این بازار شام، کسانی هستند که برای سال ۹۷شان برنامه دارند، که این کار را بکنند و یا نکنند، برایم خیلی خوشایند بود، خیلی زیاد.

حتی یک نفر گفت: من احساس می کنم زیادی خوبم و گذشت دارم، می خواهم در سال ۹۷ دیگر اینقدر خوب نباشم! باز هم این تصمیم اش برایم جذاب بود. چون در آن امید و بهبود و نشاط و در یک کلمه “زندگی” موج می زد.

کسانی هم بودند که سال ۹۷، برایشان ادامه ی ۹۶ بود. نه شکایتی داشتند، نه دنیای جدیدی روبرویشان گسترده بود. ادامه ی یک راهی که از روز تولدشان شروع شده بود و تا حالا ادامه داشت و از الان به بعد هم ادامه ی همان..

اما این میان کسانی بودند که شنیدن آنها لذت بخش تر از دیگران بود و خواندنشان. کسانی که گفتند سال ۹۶ چه کردند و ریز به ریز و خط به خط از برخی کارهایشان یا خوشحال اند و بعضی جاها می گویند این کار را نکردم و بعضی جاها می گویند نباید این کار را می کردم. آنها در این مجلس یک سر و گردن بالاتر از ما روی بلندی ایستاده اند. به اینجا رسیده اند که می دانند چه کرده اند، چه می کنند و چه باید بکنند.

در این دید و بازدیدهای حقیقی و مجازی، بعد از گفتگو با این سه گروه، از خود پرسیدم: من جزء کدام دسته ام؟
– دسته ای که کمر به قتل حال و آینده خود و دیگران بسته اند، و گفتمان های عمومی شان از ناامیدی و پوچی و بدبختی است و اینکه وضع بدتر است! و با بی برنامگی به این و آن می تازند که جز بدبختی و بیچارگی چیزی وجود ندارد، اصلاحی در میان نیست، زندگی نمی کنیم و همه چیز رو به ویرانی است!

– دسته ای که برای ورود به سال شان هدف دارند، برنامه دارند، مشخص کرده اند چه بکنند چه نکنند، (حتی اگر در حرف باشد) انگیزه ی حرکت دارند و امیدوارند. به زندگی و خود نظر افکنده اند و نقطه بهبود می خواهند. و سال ۹۷ شان را دوست دارند متفاوت تر بگذرانند.

– دسته ای که هیچگاه آب از آب شان تکان نمی خورد. روزها و سال هایشان یکسان می گذرد و سال ۹۷هم دنباله ۹۶ است. نه خوشحال اند نه ناراحت. نه شکایتی دارند نه رضایتی. فقط روزگار می گذرانند… حالشان هم خوب است؛ خوشی شان را نمی دانم!!

– دسته ای که از سال قبل شان هم برنامه داشتند و اجرا کرده اند. گویا آنها هر روزشان نوروز بوده است و به هدفمند بودن عادت داشته اند؛ در گفتارهایشان، از برنامه های جدید نمی گویند، بلکه از رضایتمندی و یا اظهار نارضایتی از برنامه های قبلی شان سخن به میان می آورند. آنها شوق و ذوق هدفمند شدن ندارند، بلکه رضایتمندی هدفمند بودنشان را برای خود به ارمغان آورده اند.

عیدها می آیند و می روند، نوروزها با تمامی خوبی و انرژی و شور و شوق شان به ۱۳ می رسند و تمام می شوند. روزهای پر هیاهوی آخر سال، چند روزی بیش نیست! روزهای خاموش و ساکت و بی هیاهوی سال می گذرند و می گذرند و می گذرند… این که چگونه می گذرند، دست ماست. و زندگی نیز از ماست که بر ماست.

پی نوشت یک: الگوی سال ۹۷ ام را نرگس کلباسی قرار داده ام. پشتکارش را، و تعهد به خودش و راهی که انتخاب کرده است.

پی نوشت دو: تِم سال ۹۷ ام را “نظم شخصی درونی” و “علم به انجام هر کار قبل از تصمیم به اجرا” گذاشته ام.
تِم سال را می توان همان گذاشتن یک نام برای سال دانست، مثل همان کاری که کشورها و سیاستمداران برای سال شان می گذارند، همان رسالت و چشم انداز. الگو و تِم امسال شما چیست؟

مکتبخونه! عیدی سمفونی واژه ها

عیدی دادن و عیدی گرفتن یکی از زیباترین رسم های رایج نوروز است؛ و معرفی یک صفحه ی خوب، یک لینک خوب، و یا حتی یک اکانت خوب از شبکه های اجتماعی، می تواند یک عیدی مجازی با ارزش برای دوستانمان باشد.
من نیز به رسم هر سال، روز اول نوروز، یک عیدی مجازی تلگرامی به دوستان تلگرامی دادم (معرفی کانال تلگرام داستان کوتاه انگلیسی) که خدا رو شکر مورد استقبال دوستان نیز قرار گرفت.

و اما عیدی مجازی امسال “البته با کمی تاخیر” برای دوستان و همراهانم در وبلاگ:
معرفی سایت مکتب خونه “رسانه دیجیتال آموزش مجازی”

سایت مکتب خونه، توسط چند تن از بچه های فعال دانشگاه صنعتی شریف راه اندازی شده، و هر روز پر و پا قرص تر از روز قبل به فعالیت خود ادامه می دهد و گسترده تر می شود.

در این سایت، کلاس های درسی دانشگاههای معتبر ایران، از جمله: دانشگاههای صنعتی شریف، امیرکبیر، دانشگاه تهران، با کیفیت خوب و استاندارد به نمایش گذاشته می شود و کاربران به صورت کاملا رایگان می توانند از کلاس های درسی معتبرترین دانشگاههای ایران بهره مند شوند.

در طرح “مکتب خونه پلاس” هم یک سری آموزش های آنلاین پروژه محور ارائه شده که شما می توانید دانش متناسب با کسب مهارت در کسب و کار را در آن پیدا کرده و با پرداخت هزینه از آنها استفاده ببرید.

کمی در مورد مکتب خونه:
فکر کنم سال ۱۳۸۷بود، که از طریق خواهر عزیزم با این سایت آشنا شدم، آن سالها تمامی کلاس های آموزشی مکتب خونه در حوزه ی علوم پایه و مهندسی و به دانشگاههای صنعتی شریف و امیرکبیر و دانشگاه تهران خلاصه می شد. و از سالهای ۹۲-۹۳ بود که کم کم کلاس های دروس مدیریتی و اقتصاد و همچنین کلاس های مربوط به دانشگاه علوم پزشکی دانشگاه تهران و چندین دانشگاه معتبر دیگر نیز به آن اضافه شد.

خوبی ویدیوهای آموزشی مکتب خونه به این است که ویدیوها از کلاس درس واقعی گرفته شده اند و شما در هر زمان و مکان که باشید، سر کلاس بزرگترین و معتبرترین دانشگاههای کشور نشسته اید و به صورت کاملا رایگان از آن بهره مند می شوید.
کیفیت ویدیو، و صدابرداری بسیار خوب و استاندارد است؛ دسته بندی ها، بسیار منظم و قابل استفاده می باشند، کلاس های متناسب با هر رشته و هر مقطع تحصیلی (کارشناسی، ارشد و دکتری) با دسته بندی از هم جدا شده و به راحتی می توانید به کلاس مورد نظر دسترسی داشته باشید.
در این میان، کلاس هایی هم به زبان اصلی هستند که می توانید از آن ها نیز استفاده کنید.

مکتب خونه را به چه کسانی معرفی کنیم؟
به نظرم همه می توانند از کلاس های مکتبخونه استفاده کنند، و تا می توانید مکتب خونه را به همدیگه معرفی کنید.
البته می توان دانشجویان علوم پایه و مهندسی را مخاطب اصلی این سایت دانست، همچنین دانشجویان و فارغ التحصیلان رشته های مدیریت و علوم اقتصادی هم، به مخاطبین اصلی این سایت اضافه شده اند، و روز به روز تمامی رشته ها و گرایش ها به آن اضافه می شود.

امیدوارم از مکتبـخونه بهترین استفاده را ببرید. در ضمن، چنانچه شما هم منبع یادگیری از این دست سراغ دارید به ما معرفی کنید، تا ما هم استفاده ببریم.
سالی سراسر خوبی و سلامتی، امید و حرکت برایتان آرزومندم.
با مهر
محبوب موحددوست
بهار نود و هفت